KG LEGAL \ INFO
BLOG

Zmiany w delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług

Czym jest delegowanie pracowników?

Ze względu na rozwój przedsiębiorstw i fakt, że coraz częściej operują one z kilku krajów na świecie jednocześnie, pojawiły się regulacje prawne dotyczące delegowania pracowników do pracy za granicą. Dla firm opcja taka jest opłacalna, gdyż swoje największe talenty mogą przenieść do jednostki, która według nich najbardziej na tym skorzysta. Dla pracowników natomiast jest to szansa na rozwój oraz możliwość przeprowadzki za granicę bez konieczności zmiany pracy. Inicjatywy takie są wspierane w ramach Unii Europejskiej – w roku 2019 powstał nawet praktyczny poradnik dotyczący tej tematyki (https://www.pip.gov.pl/pl/f/v/221864/KE0319743PLN.pl.pdf).

Uregulowania prawne

Kwestie poruszone powyżej uregulowane są między innymi w Dyrektywie 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, Dz. U. L18, 21.1.1997, s. 1–9 (dalej: „Dyrektywa 96/71/WE”), w Dyrektywie 2014/67/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, zmieniającej rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym („rozporządzenie w sprawie IMI”) (Tekst mający znaczenie dla EOG) Dz. U. L 159, s.11-31 (dalej: „Dyrektywa 2014/67/UE”) oraz w Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/957 z dnia 28 czerwca 2018 r. zmieniającej dyrektywę 96/71/WE dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Tekst mający znaczenie dla EOG), Dz. U. 173, s. 16-24 (dalej: „Dyrektywa 2018/957”).

Więcej

UWIERZYTELNIANIE DOKUMENTÓW PRZY ZASTOSOWANIU TECHNOLOGII BLOCKCHAIN

STUDIUM PROBLEMU PRAWNEGO

Blockchain to zabezpieczony kryptograficznie, zdecentralizowany rejestr pewnych zdarzeń, na podstawie którego budowana jest baza danych, a każde kolejne zdarzenie wpływa na jej stan. Technologia Blockchain zapewnia możliwość poświadczania autentyczności dokumentów wysyłanych fizycznie. Zastosowanie wielopoziomowego uwierzytelniania i podpisywania dokumentów z wykorzystaniem sieci Blockchain jest innowacyjnym rozwiązaniem, które otwiera nowe możliwości w zakresie bezpiecznej i integralnej wymiany dokumentów pomiędzy różnymi podmiotami z zapewnieniem ich autentyczności oraz niezmienności. Niewątpliwą zaletą zastosowania tego rozwiązania jest jego decentralistyczny charakter, pozwalający na pominięcie instytucji emitującej dokument oraz wszelkich innych osób trzecich, nadto:

  • umożliwia pewność obrotu dokumentami elektronicznymi;
  • ułatwi audytowanie instytucji (nawet zdalne);
  • uniemożliwi podrabianie dokumentów;
  • umożliwi śledzenie wszystkich modyfikacji dokumentu w czasie oraz
  • zapewni niezaprzeczalne wskazanie osoby/instytucji dokonującej każdej z modyfikacji

Więcej

Partnerzy KIEŁTYKA GŁADKOWSKI KG LEGAL wezmą udział w sesji plenarnej konferencji organizowanej przez WALL STREET JOURNAL poświęconej szeroko pojętym zagadnieniom sztucznej inteligencji

Przedmiotem konferencji jest wykorzystanie sztucznej inteligencji w pracy hybrydowej przy użyciu pracy satelitarnej, zastosowania AI w środowisku pracy, wykorzystanie sztucznej inteligencji w łańcuchu dostaw i digitalizacji w łańcuchu dostaw; ulepszanie biznesu cyfrowego; wykorzystanie uczenia się maszyn w świetle zmian rynkowych spowodowanych globalną pandemią.

W przerwie partner kancelaria weźmie aktywny udział w sesji Q&A poświęconej szacowana stopy zwrotu i kosztów inwestycji w sztuczną inteligencję, przy udziale redaktor naczelnej CFO Journal kolumny Wall Street Journal Business oraz SVP Globalnego Łańcucha Dostaw największego producenta elektroniki użytkowej.

Więcej

Wpływ wyroku Schrems II na legalne przekazywanie danych osobowych obywateli UE do USA oraz innych państw spoza EOG

Fundamentalne znaczenie dla podmiotów gospodarczych należących do EOG, przekazujących dane osobowe do państw trzecich, ma wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) o sygn. C-311/18, tj. Schrems II (link). Orzeczenie to odnosi się do wpływu wymogów RODO na konieczność kontrolowania przez unijnych przedsiębiorców warunków i poziomu ochrony danych osobowych, które obowiązują w państwach trzecich. Orzeczenie zapadło na osnowie przekazywania danych osobowych obywateli Unii Europejskiej operatora popularnego portalu społecznościowego do podmiotu przetwarzającego takie dane osobowe z siedzibą w USA.

Wpływ wyroku Schrems II na legalne przekazywanie danych osobowych obywateli UE do USA oraz innych państw spoza EOG

Standardowe klauzule umowne; ocena ważności Tarczy Prywatności

Ważnym punktem wyroku jest odniesienie się przez TSUE do tzw. standardowych klauzul umownych, stosowanych w celu przesyłania danych do państw trzecich, tj. spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego. W zakresie stosowania standardowych klauzul, Trybunał utrzymał w mocy decyzję Komisji Europejskiej z dnia 5 lutego 2010 roku w sprawie standardowych klauzul umownych dotyczących przekazywania danych osobowych podmiotom przetwarzającym dane mającym siedzibę w krajach trzecich na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (sygnatura urzędowa decyzji: 2010/87/UElink do treści decyzji Komisji Europejskiej) oraz zmieniającą ją decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2016/2297 z dnia 16 grudnia 2016 r. zmieniająca decyzje 2001/497/WE i 2010/87/UE w sprawie standardowych klauzul umownych dotyczących przekazywania danych osobowych państwom trzecim oraz podmiotom przetwarzającym dane mającym siedzibę w takich państwach, na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (link do decyzji wykonawczej)  (wydaną w następstwie wyroku Schrems I, tj. sygn. akt: C-362/14; link do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej). Zgodnie z przywołanymi decyzjami unijnymi, odpowiedni organ nadzoru w każdym z państw członkowskich jest związany decyzją Komisji w zakresie uznania, że dane państwo trzecie spełnia wymogi standardów ochrony danych, niezbędne do ich przekazywania na podstawie standardowych klauzul umownych. Organ nadzorczy, jeśli skorzysta ze swojego prawa do zawieszenia/zakazania przekazywania danych na terytorium któregoś z państw trzecich, musi powiadomić o tym Komisję, która z kolei przekazuje tą informację do wszystkich państw członkowskich (art. 4 Decyzji Komisji Europejskiej 2010/87/UE).

Więcej

Dlaczego w Unii Europejskiej nie ma (oprócz BEREC) organu regulacyjnego, który nadzorowałby gospodarkę software i treści Internetu na podstawie unijnego rozporządzenia 2015/2120

Dlaczego w Unii Europejskiej nie ma (oprócz BEREC) organu regulacyjnego, który nadzorowałby gospodarkę software i treści Internetu na podstawie unijnego rozporządzenia 2015/2120

Poziom wciąż jeszcze wysokiego wykluczenia cyfrowego na całym świecie nie świadczy o tym, że nie żyjemy w dobie Internetu. Problem przysparza nie tylko brak możliwości korzystania z usług w ogóle, ale również brak otwartego dostępu do Internetu. Unia Europejska od kilku lat stara się unormować tę sytuację, jednak wciąż nie dysponuje organem regulacyjnym. Dlaczego kontrola sieci spoczywa na barkach krajowych organów regulacyjnych?

Cele rozporządzenia 2015/2120

(Pełna nazwa aktu: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiające środki dotyczące dostępu do otwartego Internetu i dotyczące opłat detalicznych za regulowane usługi łączności wewnątrzunijnej oraz zmieniające dyrektywę 2002/22/WE, a także rozporządzenie (UE) nr 531/2012)

Najważniejszym celem, które zakłada rozporządzenie, jest zapewnienie równego i niedyskryminującego, tzw. otwartego dostępu do Internetu na terenie wszystkich państw członkowskich UE. Konieczna stała się również zmiana wzorców umownych ze względu na nowe obowiązki informacyjne, które zostały nałożone na przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Zaczęły obowiązywać również nowe zasady zarządzania transmisją danych oraz regulacje kwestii cen połączeń w roamingu w Unii Europejskiej.

Więcej

UP